-
1 Macedonia
Macedonia, s. 1. Macedo.
-
2 Macedonia
Macedonia, s. 1. Macedo.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Macedonia
-
3 Macedonia
Măcĕdŏnes, um ( Gr. acc. Macedonas, Auct. Her. 4, 32, 43; Liv. 26, 24, 5 et saep.; Sen. Ben. 5, 6, 1; Flor. 2, 8, 5; v. Neue, Formenl. 1, 328), m., = Makedones, the Macedonians, Mel. 2, 3, 1; Cic. Off. 2, 22, 76; Auct. Her. 4, 25, 34; 32; Liv. 7, 26; 30, 33 sq. et saep.—Hyrcani Macedones, v. Hyrcani.— In sing.: Măcĕdo (Macedon, Luc. 8, 694), ŏnis, m., a Macedonian:B.quid Macedo Alexander?
i. e. Alexander the Great, Cic. Phil. 5, 17, 48; so Luc. 8, 694:diffidit urbium Portas vir Macedo,
i. e. Philip of Macedon, Hor. C. 3, 16, 14:hostis,
Liv. 9, 19, 14.—Transf.:II. A.Macedonum robur,
a body of men armed in the Macedonian manner in the army of Antiochus, Liv. 36, 18, 2; 4 and 5.—Hence,Măcĕdŏnĭa, ae, f., = Makedonia, Macedonia, Macedon, a country between Thessaly and Thrace, Mel. 1, 3, 4; 2, 3, 4; Plin. 4, 10, 17, § 33; Cic. Leg. Agr. 1, 2, 5; Liv. 9, 18; 27, 33; Vell. 1, 6, 5 et saep.—B.Măcĕdŏnĭcus, a, um, adj., of or belonging to Macedonia, Macedonic, Macedonian:C. D.miles,
Plaut. Rud. 1, 1, 49:mare,
Plin. 4, 11, 18, § 51:legiones,
Cic. Fam. 12, 23, 2:legio,
Tac. H. 3, 22:cerasa,
Plin. 15, 25, 30, § 104.— Subst.: Măcĕdŏnĭcus, i, m., a surname of Q. Cæcilius Metellus, who made Macedonia a Roman province, Vell. 1, 11; Plin. 7, 44, 45, § 144; Val. Max. 4, 1, 12.—Măcē̆dŏnĭus, a, um, adj., = Makedonios, Macedonian: Macedonia sarissa (with sec. syl. long, acc. to the Gr. Makêdonios), Ov. M. 12, 466:militi Macedonio,
Plaut. Ps. 1, 3, 112:colonia,
Just. 11, 11 fin. -
4 macedonia
-
5 Macedonia
-
6 Macedonia
-æ s f sg 1Macédoine -
7 macedonia
область между Фессалией и Фракией (1. 10 C. 12, 60, 1. 8 C. Th. 10, 19);Macedonica dioecesis (1. 7 eod.).
Латинско-русский словарь к источникам римского права > macedonia
-
8 macedonius
Macedonia, Macedonium ADJMacedonian, of/from/belonging to Macedonia -
9 Macedones
Măcĕdŏnes, um ( Gr. acc. Macedonas, Auct. Her. 4, 32, 43; Liv. 26, 24, 5 et saep.; Sen. Ben. 5, 6, 1; Flor. 2, 8, 5; v. Neue, Formenl. 1, 328), m., = Makedones, the Macedonians, Mel. 2, 3, 1; Cic. Off. 2, 22, 76; Auct. Her. 4, 25, 34; 32; Liv. 7, 26; 30, 33 sq. et saep.—Hyrcani Macedones, v. Hyrcani.— In sing.: Măcĕdo (Macedon, Luc. 8, 694), ŏnis, m., a Macedonian:B.quid Macedo Alexander?
i. e. Alexander the Great, Cic. Phil. 5, 17, 48; so Luc. 8, 694:diffidit urbium Portas vir Macedo,
i. e. Philip of Macedon, Hor. C. 3, 16, 14:hostis,
Liv. 9, 19, 14.—Transf.:II. A.Macedonum robur,
a body of men armed in the Macedonian manner in the army of Antiochus, Liv. 36, 18, 2; 4 and 5.—Hence,Măcĕdŏnĭa, ae, f., = Makedonia, Macedonia, Macedon, a country between Thessaly and Thrace, Mel. 1, 3, 4; 2, 3, 4; Plin. 4, 10, 17, § 33; Cic. Leg. Agr. 1, 2, 5; Liv. 9, 18; 27, 33; Vell. 1, 6, 5 et saep.—B.Măcĕdŏnĭcus, a, um, adj., of or belonging to Macedonia, Macedonic, Macedonian:C. D.miles,
Plaut. Rud. 1, 1, 49:mare,
Plin. 4, 11, 18, § 51:legiones,
Cic. Fam. 12, 23, 2:legio,
Tac. H. 3, 22:cerasa,
Plin. 15, 25, 30, § 104.— Subst.: Măcĕdŏnĭcus, i, m., a surname of Q. Cæcilius Metellus, who made Macedonia a Roman province, Vell. 1, 11; Plin. 7, 44, 45, § 144; Val. Max. 4, 1, 12.—Măcē̆dŏnĭus, a, um, adj., = Makedonios, Macedonian: Macedonia sarissa (with sec. syl. long, acc. to the Gr. Makêdonios), Ov. M. 12, 466:militi Macedonio,
Plaut. Ps. 1, 3, 112:colonia,
Just. 11, 11 fin. -
10 Macedonicus
Măcĕdŏnes, um ( Gr. acc. Macedonas, Auct. Her. 4, 32, 43; Liv. 26, 24, 5 et saep.; Sen. Ben. 5, 6, 1; Flor. 2, 8, 5; v. Neue, Formenl. 1, 328), m., = Makedones, the Macedonians, Mel. 2, 3, 1; Cic. Off. 2, 22, 76; Auct. Her. 4, 25, 34; 32; Liv. 7, 26; 30, 33 sq. et saep.—Hyrcani Macedones, v. Hyrcani.— In sing.: Măcĕdo (Macedon, Luc. 8, 694), ŏnis, m., a Macedonian:B.quid Macedo Alexander?
i. e. Alexander the Great, Cic. Phil. 5, 17, 48; so Luc. 8, 694:diffidit urbium Portas vir Macedo,
i. e. Philip of Macedon, Hor. C. 3, 16, 14:hostis,
Liv. 9, 19, 14.—Transf.:II. A.Macedonum robur,
a body of men armed in the Macedonian manner in the army of Antiochus, Liv. 36, 18, 2; 4 and 5.—Hence,Măcĕdŏnĭa, ae, f., = Makedonia, Macedonia, Macedon, a country between Thessaly and Thrace, Mel. 1, 3, 4; 2, 3, 4; Plin. 4, 10, 17, § 33; Cic. Leg. Agr. 1, 2, 5; Liv. 9, 18; 27, 33; Vell. 1, 6, 5 et saep.—B.Măcĕdŏnĭcus, a, um, adj., of or belonging to Macedonia, Macedonic, Macedonian:C. D.miles,
Plaut. Rud. 1, 1, 49:mare,
Plin. 4, 11, 18, § 51:legiones,
Cic. Fam. 12, 23, 2:legio,
Tac. H. 3, 22:cerasa,
Plin. 15, 25, 30, § 104.— Subst.: Măcĕdŏnĭcus, i, m., a surname of Q. Cæcilius Metellus, who made Macedonia a Roman province, Vell. 1, 11; Plin. 7, 44, 45, § 144; Val. Max. 4, 1, 12.—Măcē̆dŏnĭus, a, um, adj., = Makedonios, Macedonian: Macedonia sarissa (with sec. syl. long, acc. to the Gr. Makêdonios), Ov. M. 12, 466:militi Macedonio,
Plaut. Ps. 1, 3, 112:colonia,
Just. 11, 11 fin. -
11 Macedoniensis
Măcĕdŏnes, um ( Gr. acc. Macedonas, Auct. Her. 4, 32, 43; Liv. 26, 24, 5 et saep.; Sen. Ben. 5, 6, 1; Flor. 2, 8, 5; v. Neue, Formenl. 1, 328), m., = Makedones, the Macedonians, Mel. 2, 3, 1; Cic. Off. 2, 22, 76; Auct. Her. 4, 25, 34; 32; Liv. 7, 26; 30, 33 sq. et saep.—Hyrcani Macedones, v. Hyrcani.— In sing.: Măcĕdo (Macedon, Luc. 8, 694), ŏnis, m., a Macedonian:B.quid Macedo Alexander?
i. e. Alexander the Great, Cic. Phil. 5, 17, 48; so Luc. 8, 694:diffidit urbium Portas vir Macedo,
i. e. Philip of Macedon, Hor. C. 3, 16, 14:hostis,
Liv. 9, 19, 14.—Transf.:II. A.Macedonum robur,
a body of men armed in the Macedonian manner in the army of Antiochus, Liv. 36, 18, 2; 4 and 5.—Hence,Măcĕdŏnĭa, ae, f., = Makedonia, Macedonia, Macedon, a country between Thessaly and Thrace, Mel. 1, 3, 4; 2, 3, 4; Plin. 4, 10, 17, § 33; Cic. Leg. Agr. 1, 2, 5; Liv. 9, 18; 27, 33; Vell. 1, 6, 5 et saep.—B.Măcĕdŏnĭcus, a, um, adj., of or belonging to Macedonia, Macedonic, Macedonian:C. D.miles,
Plaut. Rud. 1, 1, 49:mare,
Plin. 4, 11, 18, § 51:legiones,
Cic. Fam. 12, 23, 2:legio,
Tac. H. 3, 22:cerasa,
Plin. 15, 25, 30, § 104.— Subst.: Măcĕdŏnĭcus, i, m., a surname of Q. Cæcilius Metellus, who made Macedonia a Roman province, Vell. 1, 11; Plin. 7, 44, 45, § 144; Val. Max. 4, 1, 12.—Măcē̆dŏnĭus, a, um, adj., = Makedonios, Macedonian: Macedonia sarissa (with sec. syl. long, acc. to the Gr. Makêdonios), Ov. M. 12, 466:militi Macedonio,
Plaut. Ps. 1, 3, 112:colonia,
Just. 11, 11 fin. -
12 Macedonius
Măcĕdŏnes, um ( Gr. acc. Macedonas, Auct. Her. 4, 32, 43; Liv. 26, 24, 5 et saep.; Sen. Ben. 5, 6, 1; Flor. 2, 8, 5; v. Neue, Formenl. 1, 328), m., = Makedones, the Macedonians, Mel. 2, 3, 1; Cic. Off. 2, 22, 76; Auct. Her. 4, 25, 34; 32; Liv. 7, 26; 30, 33 sq. et saep.—Hyrcani Macedones, v. Hyrcani.— In sing.: Măcĕdo (Macedon, Luc. 8, 694), ŏnis, m., a Macedonian:B.quid Macedo Alexander?
i. e. Alexander the Great, Cic. Phil. 5, 17, 48; so Luc. 8, 694:diffidit urbium Portas vir Macedo,
i. e. Philip of Macedon, Hor. C. 3, 16, 14:hostis,
Liv. 9, 19, 14.—Transf.:II. A.Macedonum robur,
a body of men armed in the Macedonian manner in the army of Antiochus, Liv. 36, 18, 2; 4 and 5.—Hence,Măcĕdŏnĭa, ae, f., = Makedonia, Macedonia, Macedon, a country between Thessaly and Thrace, Mel. 1, 3, 4; 2, 3, 4; Plin. 4, 10, 17, § 33; Cic. Leg. Agr. 1, 2, 5; Liv. 9, 18; 27, 33; Vell. 1, 6, 5 et saep.—B.Măcĕdŏnĭcus, a, um, adj., of or belonging to Macedonia, Macedonic, Macedonian:C. D.miles,
Plaut. Rud. 1, 1, 49:mare,
Plin. 4, 11, 18, § 51:legiones,
Cic. Fam. 12, 23, 2:legio,
Tac. H. 3, 22:cerasa,
Plin. 15, 25, 30, § 104.— Subst.: Măcĕdŏnĭcus, i, m., a surname of Q. Cæcilius Metellus, who made Macedonia a Roman province, Vell. 1, 11; Plin. 7, 44, 45, § 144; Val. Max. 4, 1, 12.—Măcē̆dŏnĭus, a, um, adj., = Makedonios, Macedonian: Macedonia sarissa (with sec. syl. long, acc. to the Gr. Makêdonios), Ov. M. 12, 466:militi Macedonio,
Plaut. Ps. 1, 3, 112:colonia,
Just. 11, 11 fin. -
13 Philippeum
Phĭlippus, i, m., = Philippos, Philip, the name of several kings of Macedonia, the most celebrated of whom was the son of Amyntas, and father of Alexander the Great, Cic. Off. 1, 26, 90; Nep. Eum. 1, 4; id. Reg. 2, 1; Just. 7, 4 sq.; cf. Plaut. Aul. 4, 8, 4.—B.Transf., a gold coin struck by King Philip, a Philippe d'or, Plaut. Bacch. 4, 8, 27; so id. ib. 4, 8, 38; 41; 78 al.; Hor. Ep. 2, 1, 234;II.and, in gen., of other coins,
Aus. Ep. 5, 19.—Hence,A.Phĭlippēus (collat. form Phĭlippĭus, Plaut. Poen. 1, 1, 38), a, um, adj., = Philippeios, of or belonging to Philip, king of Macedonia, Philippian:B.Philippeus sanguis,
i. e. Cleopatra, because the Egyptian sovereigns were descended from Philip of Macedon, Prop. 3, 9, 39 (4, 10, 40):Em tibi talentum argenti: Philippeum aes est,
Plaut. Truc. 5, 1, 60: Philippeus nummus, a gold coin struck by Philip, of the value of twenty drachmœ, a Philippe d'or:nummi Philippei aurei,
Plaut. As. 1, 3, 1; Liv. 39, 7:Philippeum aurum,
from which the Philippe d'or was struck, Plaut. Curc. 3, 70 al. — Hence, absol.: Phĭlippēum, i, n., a gold coin struck by Philip, Varr. ap. Non. 78, 11. —And, transf., of other coins: argenteos Philippeos minutulos, Val. Imp. ap. Vop. Aur. 9.—Phĭlippĭcus, a, um, adj., = Philippikos, of or belonging to Philip, Philippic:Philippicum talentum argenti,
Plaut. Truc. 5, 1, 60:aurum,
a gold-mine of Philip's in Macedonia, Plin. 37, 4, 15, § 57. — Cicero's orations against Antony were called orationes Philippicae, after those of Demosthenes against King Philip, Cic. Att. 2, 1, 3.—Also sing. collect.: Phĭlippĭca, ae, f.:divina Philippica,
Juv. 10, 125. -
14 Philippica
Phĭlippus, i, m., = Philippos, Philip, the name of several kings of Macedonia, the most celebrated of whom was the son of Amyntas, and father of Alexander the Great, Cic. Off. 1, 26, 90; Nep. Eum. 1, 4; id. Reg. 2, 1; Just. 7, 4 sq.; cf. Plaut. Aul. 4, 8, 4.—B.Transf., a gold coin struck by King Philip, a Philippe d'or, Plaut. Bacch. 4, 8, 27; so id. ib. 4, 8, 38; 41; 78 al.; Hor. Ep. 2, 1, 234;II.and, in gen., of other coins,
Aus. Ep. 5, 19.—Hence,A.Phĭlippēus (collat. form Phĭlippĭus, Plaut. Poen. 1, 1, 38), a, um, adj., = Philippeios, of or belonging to Philip, king of Macedonia, Philippian:B.Philippeus sanguis,
i. e. Cleopatra, because the Egyptian sovereigns were descended from Philip of Macedon, Prop. 3, 9, 39 (4, 10, 40):Em tibi talentum argenti: Philippeum aes est,
Plaut. Truc. 5, 1, 60: Philippeus nummus, a gold coin struck by Philip, of the value of twenty drachmœ, a Philippe d'or:nummi Philippei aurei,
Plaut. As. 1, 3, 1; Liv. 39, 7:Philippeum aurum,
from which the Philippe d'or was struck, Plaut. Curc. 3, 70 al. — Hence, absol.: Phĭlippēum, i, n., a gold coin struck by Philip, Varr. ap. Non. 78, 11. —And, transf., of other coins: argenteos Philippeos minutulos, Val. Imp. ap. Vop. Aur. 9.—Phĭlippĭcus, a, um, adj., = Philippikos, of or belonging to Philip, Philippic:Philippicum talentum argenti,
Plaut. Truc. 5, 1, 60:aurum,
a gold-mine of Philip's in Macedonia, Plin. 37, 4, 15, § 57. — Cicero's orations against Antony were called orationes Philippicae, after those of Demosthenes against King Philip, Cic. Att. 2, 1, 3.—Also sing. collect.: Phĭlippĭca, ae, f.:divina Philippica,
Juv. 10, 125. -
15 Philippius
Phĭlippus, i, m., = Philippos, Philip, the name of several kings of Macedonia, the most celebrated of whom was the son of Amyntas, and father of Alexander the Great, Cic. Off. 1, 26, 90; Nep. Eum. 1, 4; id. Reg. 2, 1; Just. 7, 4 sq.; cf. Plaut. Aul. 4, 8, 4.—B.Transf., a gold coin struck by King Philip, a Philippe d'or, Plaut. Bacch. 4, 8, 27; so id. ib. 4, 8, 38; 41; 78 al.; Hor. Ep. 2, 1, 234;II.and, in gen., of other coins,
Aus. Ep. 5, 19.—Hence,A.Phĭlippēus (collat. form Phĭlippĭus, Plaut. Poen. 1, 1, 38), a, um, adj., = Philippeios, of or belonging to Philip, king of Macedonia, Philippian:B.Philippeus sanguis,
i. e. Cleopatra, because the Egyptian sovereigns were descended from Philip of Macedon, Prop. 3, 9, 39 (4, 10, 40):Em tibi talentum argenti: Philippeum aes est,
Plaut. Truc. 5, 1, 60: Philippeus nummus, a gold coin struck by Philip, of the value of twenty drachmœ, a Philippe d'or:nummi Philippei aurei,
Plaut. As. 1, 3, 1; Liv. 39, 7:Philippeum aurum,
from which the Philippe d'or was struck, Plaut. Curc. 3, 70 al. — Hence, absol.: Phĭlippēum, i, n., a gold coin struck by Philip, Varr. ap. Non. 78, 11. —And, transf., of other coins: argenteos Philippeos minutulos, Val. Imp. ap. Vop. Aur. 9.—Phĭlippĭcus, a, um, adj., = Philippikos, of or belonging to Philip, Philippic:Philippicum talentum argenti,
Plaut. Truc. 5, 1, 60:aurum,
a gold-mine of Philip's in Macedonia, Plin. 37, 4, 15, § 57. — Cicero's orations against Antony were called orationes Philippicae, after those of Demosthenes against King Philip, Cic. Att. 2, 1, 3.—Also sing. collect.: Phĭlippĭca, ae, f.:divina Philippica,
Juv. 10, 125. -
16 Philippus
Phĭlippus, i, m., = Philippos, Philip, the name of several kings of Macedonia, the most celebrated of whom was the son of Amyntas, and father of Alexander the Great, Cic. Off. 1, 26, 90; Nep. Eum. 1, 4; id. Reg. 2, 1; Just. 7, 4 sq.; cf. Plaut. Aul. 4, 8, 4.—B.Transf., a gold coin struck by King Philip, a Philippe d'or, Plaut. Bacch. 4, 8, 27; so id. ib. 4, 8, 38; 41; 78 al.; Hor. Ep. 2, 1, 234;II.and, in gen., of other coins,
Aus. Ep. 5, 19.—Hence,A.Phĭlippēus (collat. form Phĭlippĭus, Plaut. Poen. 1, 1, 38), a, um, adj., = Philippeios, of or belonging to Philip, king of Macedonia, Philippian:B.Philippeus sanguis,
i. e. Cleopatra, because the Egyptian sovereigns were descended from Philip of Macedon, Prop. 3, 9, 39 (4, 10, 40):Em tibi talentum argenti: Philippeum aes est,
Plaut. Truc. 5, 1, 60: Philippeus nummus, a gold coin struck by Philip, of the value of twenty drachmœ, a Philippe d'or:nummi Philippei aurei,
Plaut. As. 1, 3, 1; Liv. 39, 7:Philippeum aurum,
from which the Philippe d'or was struck, Plaut. Curc. 3, 70 al. — Hence, absol.: Phĭlippēum, i, n., a gold coin struck by Philip, Varr. ap. Non. 78, 11. —And, transf., of other coins: argenteos Philippeos minutulos, Val. Imp. ap. Vop. Aur. 9.—Phĭlippĭcus, a, um, adj., = Philippikos, of or belonging to Philip, Philippic:Philippicum talentum argenti,
Plaut. Truc. 5, 1, 60:aurum,
a gold-mine of Philip's in Macedonia, Plin. 37, 4, 15, § 57. — Cicero's orations against Antony were called orationes Philippicae, after those of Demosthenes against King Philip, Cic. Att. 2, 1, 3.—Also sing. collect.: Phĭlippĭca, ae, f.:divina Philippica,
Juv. 10, 125. -
17 Macedo [1]
1. Macedo u. - dōn, donis, m. (Μακεδών), der Mazedonier, Plur. Macedones, um, m. (Μακεδόνες), die Mazedonier, α) Sing., Macedo Alexander, Cic. Phil. 5, 48: u. ders. vorzugsw. Macedon, Lucan. 8, 694: Amyntas M., Nep. Iph. 3, 2: – attrib., Macedo miles, Plaut. Pseud. 1210: Macedo gregarius miles, Curt. 8, 4 (15), 15: vir Macedo, Hor. carm. 3, 16, 14: Macedo hostis, Liv. 9, 19, 14. – β) Plur., Mela 2, 3, 1 (= 2. § 34). Cornif. rhet. 4, 34. Cic. de off. 2, 76: Akk. Plur. gew. Macedonas, Cornif. rhet. 4, 43. Liv. 26, 24, 5. Sen. de ben. 5, 6, 1. Flor. 2, 8, 5 (vgl. Georges Lexik. d. lat. Wortf. S. 399). – attrib., Macedones milites, Nep. Eum. 3, 4: Macedones veterani, Nep. Eum. 10, 2: Macedones pedites, Curt. 7, 1 (5), 40. – Macedonum robur, nach mazedon. Art bewaffnete Kerntruppen im Heere des Antiochus, Liv. 36, 18, 2. – Dav.: 1) Macedonia, ae, f. (Μακεδονία), eine Landschaft zwischen Thessalien u. Thrazien, die bis zur Römerzeit ihre eigenen Herrscher hatte, von Q. Cäcilius Metellus zur röm. Provinz gemacht (146 v. Chr.), Vell. 1, 6, 5. Liv. 1, 1, 4. Cic. de lege agr. 1, 5: terra M., Gell. 9, 3, 1. – 2) Macedonicus, a, um (Μακεδονικός), mazedonisch, in od. aus Mazedonien, legiones, Cic.: praeda, Liv.: montes, Liv.: petroselinum (s. d.), Marc. Emp.: dah. Macedonicus, der »Mazedonier«, ein Beiname des Q. Cäcilius Metellus, der Mazedonien zu einer röm. Provinz machte, Vell. u.a. – 3) Macedoniēnsis, e, mazedonisch, vir, Plaut. Pseud. 1041. – 4) Macedonius, a, um, (Μακεδόνιος), mazedonisch, miles, Plaut. Pseud. 51. 346. 616. 1090. 1152 (vgl. Löwe Coniect. p. 152): sarissa, Ov. met. 12, 466 (wo des Verses wegen Măcēdŏnĭa gemessen).
-
18 intimus
intĭmus, a, um [*interus, cf. interior] [st1]1 [-] ce qui est le plus en dedans, le plus intérieur, le fond de. - in eo sacrario intimo, Cic. Verr. 4, 99: au fond de ce sanctuaire. - intima Macedonia, Cic. Fam. 13, 29, 4: le coeur de la Macédoine. - in intimum se conjicere Cic. Cael. 62: s'enfoncer à l'intérieur de la maison. - intima [plur. n.] finium, Liv. 34, 47, 8, l'intérieur du pays. - fig. ex intima philosophia haurire, Cic. Leg. 1, 17: puiser au coeur de la philosophie. - ars intima, Cic. Or. 179: le domaine le plus secret de l'art. - intima disputatio, Cic. de Or. 1, 96: le coeur d'une dissertation. - intima alicujus consilia, Cic. Verr. pr. 17: projets les plus secrets de qqn. [st1]2 [-] intime, familier, confident. - familiares intimi, amici intimi, Cic. Att. 3, 1, 3 ; Mur. 45: amis intimes. - intimus alicui, Cic. Phil. 2, 48: intime de qqn. - mei intimi, Cic. Fam. 13, 3, etc.: mes intimes. - me fuisse huic fateor intimum, Plaut. Truc. 1, 1, 61: j'ai été pour elle, je l'avoue, son ami intime. - facere se intimum apud aliquem, Plaut. Mil. 2, 1, 30: se mettre dans l'intimité de qqn. - unus ex meis intimis, Cic.: un de mes intimes.* * *intĭmus, a, um [*interus, cf. interior] [st1]1 [-] ce qui est le plus en dedans, le plus intérieur, le fond de. - in eo sacrario intimo, Cic. Verr. 4, 99: au fond de ce sanctuaire. - intima Macedonia, Cic. Fam. 13, 29, 4: le coeur de la Macédoine. - in intimum se conjicere Cic. Cael. 62: s'enfoncer à l'intérieur de la maison. - intima [plur. n.] finium, Liv. 34, 47, 8, l'intérieur du pays. - fig. ex intima philosophia haurire, Cic. Leg. 1, 17: puiser au coeur de la philosophie. - ars intima, Cic. Or. 179: le domaine le plus secret de l'art. - intima disputatio, Cic. de Or. 1, 96: le coeur d'une dissertation. - intima alicujus consilia, Cic. Verr. pr. 17: projets les plus secrets de qqn. [st1]2 [-] intime, familier, confident. - familiares intimi, amici intimi, Cic. Att. 3, 1, 3 ; Mur. 45: amis intimes. - intimus alicui, Cic. Phil. 2, 48: intime de qqn. - mei intimi, Cic. Fam. 13, 3, etc.: mes intimes. - me fuisse huic fateor intimum, Plaut. Truc. 1, 1, 61: j'ai été pour elle, je l'avoue, son ami intime. - facere se intimum apud aliquem, Plaut. Mil. 2, 1, 30: se mettre dans l'intimité de qqn. - unus ex meis intimis, Cic.: un de mes intimes.* * *Intimus, intima, intimum, pen. cor. Superlatiuum. Plin. iun. Qui est le plus avant et le plus dedens, Tout au fond de quelque lieu, Intime.\Intimum odium. Cic. Qui est du profond du coeur.\Intimus. Cicero. Un cher ami et familier, que nous aimons du profond de nostre coeur.\Intimus sum illi. Cic. Je suis de ses plus prochains amis et familiers, De ses amis de coeur.\Intimus es consiliis nostris. Terent. Tu es celuy à qui je me descouvre priveement.\In intimis alicuius esse. Cic. Estre de ses plus grands amis et familiers. -
19 momentum
mōmentum, i, n. [*mo(vi)mentum, movere] [st1]1 [-] mouvement, impulsion. - arbores levi momento impulsae, Liv. 23, 24, 7: les arbres recevant une légère poussée. - astra sua momenta sustentant, Cic. Nat. 2, 117: les astres maintiennent leurs impulsions propres, se maintiennent en équilibre. --- cf. Cic. Tusc. 1, 40. - fig. perleve momentum fortunae, Cic. Agr. 2, 80: une très légère impulsion de la fortune. - omnia ex altera parte collocata vix minimi momenti instar habent, Cic. Off. 1, 11: tous les biens placés dans l'autre plateau de la balance n'exercent pas la plus petite poussée. - animus nutat momentaque sumit utroque, Ov. M. 10, 375: son esprit chancelle et forme tantôt un dessein, tantôt un autre. [st1]2 [-] [d'où] influence, poids, importance. - ad rem momentum habere, Cic. Fin. 4, 47: avoir de l'importance pour qqch. - sunt in plerisque contrariarum rationum paria momenta, Cic. Ac. 2, 124: dans la plupart des cas des raisons opposées ont un poids égal. - nihil habere momenti, Cic. Fin. 2, 38: n'avoir point d'importance. - cf. Cic. Verr. 5, 3; Mur. 62 ; 90. - res nullius momenti putatur, Cic. Vat. 1: cette chose est considérée comme sans importance. - praebe nostrae momenta saluti, Ov. P. 4, 13, 49: emploie tout ton pouvoir pour nous sauver. - ne minimi quidem momenti esse ad... Cic. Fin. 4, 47: n'avoir pas même la plus petite importance pour. - apud te, cujus nullum in re publica momentum umquam fuit, Cic. Verr. 5, 153: auprès de toi qui n'as jamais eu qu'un rôle insignifiant dans l'état. - esse nullius momenti apud exercitum, Nep.: être sans influence sur l’armée, n'avoir aucune autorité dans l'armée. - magnum afferre momentum alicui ad salutem, Caes. BC. 1, 51, 6: être de grande importance pour assurer le salut de qqn. - parvae res magnum in utramque partem momentum habuerunt, Caes. BC. 3, 70: de petites circonstances furent, pour chaque parti, d'une grande importance. - nullum momentum in dando regno facere, Liv. 1, 47, 7: n'exercer aucune influence sur l'attribution du trône. - magnae rei momentum facere, Liv. 25, 18, 3: donner l'impulsion à (provoquer) un grand événement. - momenti aliquid apud Magnetas ad repetendam societatem Romanam facere, Liv. 35, 39, 3: avoir passablement d'influence sur les Magnètes pour une reprise de l'alliance avec Rome. - levi momento aestimare aliquid, Caes. BG. 7, 39, 3: estimer de peu d'importance qqch. - momenta officiorum perpendere, Cic. Mur. 3: peser les valeurs respectives des devoirs. - momentum argumentorum, Cic. Or. 47: la valeur des arguments. - omnia verborum momentis, non rerum ponderibus examinare, Cic. Rep. 3, 12: examiner tout d'après la force des mots et non d'après le poids des idées. [st1]3 [-] influence, raison déterminante. - alieni momentis animi circumagi, Liv. 39, 5, 3: se laisser ballotter au gré d'une volonté étrangère. [st1]4 [-] espace pendant lequel se produit un mouvement. - parvo momento antecedere, Caes. BG. 2, 6, 4: devancer d'une faible longueur. - momenta currentis (stellae), Sen. Nat. 1, 14, 4: les points successifs de la course. - sol cotidie ex alio caeli momento, quam pridie, oritur, Plin. 18, 34, 77, § 333: le soleil selève chaque jour à un autre point du ciel que la veille. [st1]5 [-] durée d'un mouvement, moment, instant. - momento ou momento temporis, Liv. 21, 14, 3 ; 21, 33, 10: en un instant, en un clin d'oeil. - horae momento, Hor. S. 1, 1, 7; Liv. 5, 7, 3: dans l'espace d'une heure. - momento fit cinis, diu silva, Sen. Q. N. 3, 27, 3: ce qui était forêt depuis longtemps, en un moment est réduit en cendres. [st1]6 [-] ce qui peut donner un mouvement à la balance, petite partie, un peu. - cum murrae momento, Plin. 30, 27: avec un peu de myrrhe. - addito resinae momento, Plin. 30, 19: avec un peu de résine. - quibus (regnis) pro ignobili momento erat accessura Macedonia, Just. 7, 3, 1: (royaumes) auxquels viendrait s'ajouter la Macédoine, tenue pour d'importance négligeable. [st1]7 [-] moments, points d'un discours. - Quint. 5, 10, 71.* * *mōmentum, i, n. [*mo(vi)mentum, movere] [st1]1 [-] mouvement, impulsion. - arbores levi momento impulsae, Liv. 23, 24, 7: les arbres recevant une légère poussée. - astra sua momenta sustentant, Cic. Nat. 2, 117: les astres maintiennent leurs impulsions propres, se maintiennent en équilibre. --- cf. Cic. Tusc. 1, 40. - fig. perleve momentum fortunae, Cic. Agr. 2, 80: une très légère impulsion de la fortune. - omnia ex altera parte collocata vix minimi momenti instar habent, Cic. Off. 1, 11: tous les biens placés dans l'autre plateau de la balance n'exercent pas la plus petite poussée. - animus nutat momentaque sumit utroque, Ov. M. 10, 375: son esprit chancelle et forme tantôt un dessein, tantôt un autre. [st1]2 [-] [d'où] influence, poids, importance. - ad rem momentum habere, Cic. Fin. 4, 47: avoir de l'importance pour qqch. - sunt in plerisque contrariarum rationum paria momenta, Cic. Ac. 2, 124: dans la plupart des cas des raisons opposées ont un poids égal. - nihil habere momenti, Cic. Fin. 2, 38: n'avoir point d'importance. - cf. Cic. Verr. 5, 3; Mur. 62 ; 90. - res nullius momenti putatur, Cic. Vat. 1: cette chose est considérée comme sans importance. - praebe nostrae momenta saluti, Ov. P. 4, 13, 49: emploie tout ton pouvoir pour nous sauver. - ne minimi quidem momenti esse ad... Cic. Fin. 4, 47: n'avoir pas même la plus petite importance pour. - apud te, cujus nullum in re publica momentum umquam fuit, Cic. Verr. 5, 153: auprès de toi qui n'as jamais eu qu'un rôle insignifiant dans l'état. - esse nullius momenti apud exercitum, Nep.: être sans influence sur l’armée, n'avoir aucune autorité dans l'armée. - magnum afferre momentum alicui ad salutem, Caes. BC. 1, 51, 6: être de grande importance pour assurer le salut de qqn. - parvae res magnum in utramque partem momentum habuerunt, Caes. BC. 3, 70: de petites circonstances furent, pour chaque parti, d'une grande importance. - nullum momentum in dando regno facere, Liv. 1, 47, 7: n'exercer aucune influence sur l'attribution du trône. - magnae rei momentum facere, Liv. 25, 18, 3: donner l'impulsion à (provoquer) un grand événement. - momenti aliquid apud Magnetas ad repetendam societatem Romanam facere, Liv. 35, 39, 3: avoir passablement d'influence sur les Magnètes pour une reprise de l'alliance avec Rome. - levi momento aestimare aliquid, Caes. BG. 7, 39, 3: estimer de peu d'importance qqch. - momenta officiorum perpendere, Cic. Mur. 3: peser les valeurs respectives des devoirs. - momentum argumentorum, Cic. Or. 47: la valeur des arguments. - omnia verborum momentis, non rerum ponderibus examinare, Cic. Rep. 3, 12: examiner tout d'après la force des mots et non d'après le poids des idées. [st1]3 [-] influence, raison déterminante. - alieni momentis animi circumagi, Liv. 39, 5, 3: se laisser ballotter au gré d'une volonté étrangère. [st1]4 [-] espace pendant lequel se produit un mouvement. - parvo momento antecedere, Caes. BG. 2, 6, 4: devancer d'une faible longueur. - momenta currentis (stellae), Sen. Nat. 1, 14, 4: les points successifs de la course. - sol cotidie ex alio caeli momento, quam pridie, oritur, Plin. 18, 34, 77, § 333: le soleil selève chaque jour à un autre point du ciel que la veille. [st1]5 [-] durée d'un mouvement, moment, instant. - momento ou momento temporis, Liv. 21, 14, 3 ; 21, 33, 10: en un instant, en un clin d'oeil. - horae momento, Hor. S. 1, 1, 7; Liv. 5, 7, 3: dans l'espace d'une heure. - momento fit cinis, diu silva, Sen. Q. N. 3, 27, 3: ce qui était forêt depuis longtemps, en un moment est réduit en cendres. [st1]6 [-] ce qui peut donner un mouvement à la balance, petite partie, un peu. - cum murrae momento, Plin. 30, 27: avec un peu de myrrhe. - addito resinae momento, Plin. 30, 19: avec un peu de résine. - quibus (regnis) pro ignobili momento erat accessura Macedonia, Just. 7, 3, 1: (royaumes) auxquels viendrait s'ajouter la Macédoine, tenue pour d'importance négligeable. [st1]7 [-] moments, points d'un discours. - Quint. 5, 10, 71.* * *Momentum, momenti. Cic. Un moment, grand ou petit, Espace de temps, Poix.\Momento, Ablatiuus vice aduerbii. Liu. Tout incontinent, En moins de rien, En un moment, En un instant.\Momento horae arsura omnia. Liu. En une heure.\Momentum, Le moins du monde, ou si peu que vous vouldrez de quelque chose que ce soit. Plin. Cinis earum bibatur in vino, addito resinae momento.\Rege superato, nullum momentum in solis per se Gallorum copiis fore. Liu. Le roy surmonté, le demeurant ne pourra rien.\In his sunt ad bene viuendum momenta maxima. Cic. Ils emportent grand poix et grande consequence à bien vivre, Sont de grande importance, Aident bien à, etc. Peuvent beaucoup à, etc. Sont de grande efficace à, etc.\Minimis momentis, maximae inclinationes temporum fiunt. Cic. En moins de rien.\Ne minimi quidem momenti ad summum bonum adipiscendum. Cicero. Il n'ha nulle vertu du monde, ou n'ayde grain du monde.\Nec vllo minimo momento plus ei vitae tribuo, quam Stoici. Cic. Je ne la prise d'un neant.\Nullius momenti putatur eius testimonium. Cic. On n'estime rien son tesmoignage, N'ha nul poix.\Nullius in medicina momenti. Plin. Qui n'ha nulle vertu, Qui ne vault rien à faire medecines.\Pari momento sors. Cicero. De pareil poix et de pareille consequence.\Perleui saepe momento fortunae. Cic. Au moindre changement et mutation de fortune qui soit.\Permagni momenti est in Repub. ratio atque inclinatio temporum. Cic. Sert et aide beaucoup.\Plus ad miseram vitam affert momenti. Cic. Il aide plus à, etc.\Momento atque iudicio disponere inuenta. Cicero. Selon leur poix.\Facere momentum in dando adimendoque regno. Liu. Povoir beaucoup à oster ou donner un royaulme.\Haec res nullum habet momentum ad beatam vitam. Cic. Ne sert et n'aide nullement à avoir la vie heureuse.\Caue quicquam habeat momenti gratia. Cic. Garde que credit et faveur n'ait lieu, Garde de faire chose quelconque par faveur.\Vt sua authoritas aliquid apud vestros animos momenti habuisse videatur. Cic. Qu'on voye que son authorité a eu poix, et a servi de quelque chose envers vous.\Plurimum ad omnia momenti est in hoc positum. Quintil. Cela fait et emporte beaucoup en toutes choses.\Rem aliquam ponderare momento suo. Cic. L'estimer et peser d'un poix qui luy appartient. -
20 Macedo
1. Macedo u. - dōn, donis, m. (Μακεδών), der Mazedonier, Plur. Macedones, um, m. (Μακεδόνες), die Mazedonier, α) Sing., Macedo Alexander, Cic. Phil. 5, 48: u. ders. vorzugsw. Macedon, Lucan. 8, 694: Amyntas M., Nep. Iph. 3, 2: – attrib., Macedo miles, Plaut. Pseud. 1210: Macedo gregarius miles, Curt. 8, 4 (15), 15: vir Macedo, Hor. carm. 3, 16, 14: Macedo hostis, Liv. 9, 19, 14. – β) Plur., Mela 2, 3, 1 (= 2. § 34). Cornif. rhet. 4, 34. Cic. de off. 2, 76: Akk. Plur. gew. Macedonas, Cornif. rhet. 4, 43. Liv. 26, 24, 5. Sen. de ben. 5, 6, 1. Flor. 2, 8, 5 (vgl. Georges Lexik. d. lat. Wortf. S. 399). – attrib., Macedones milites, Nep. Eum. 3, 4: Macedones veterani, Nep. Eum. 10, 2: Macedones pedites, Curt. 7, 1 (5), 40. – Macedonum robur, nach mazedon. Art bewaffnete Kerntruppen im Heere des Antiochus, Liv. 36, 18, 2. – Dav.: 1) Macedonia, ae, f. (Μακεδονία), eine Landschaft zwischen Thessalien u. Thrazien, die bis zur Römerzeit ihre eigenen Herrscher hatte, von Q. Cäcilius Metellus zur röm. Provinz gemacht (146 v. Chr.), Vell. 1, 6, 5. Liv. 1, 1, 4. Cic. de lege agr. 1, 5: terra M., Gell. 9, 3, 1. – 2) Macedonicus, a, um (Μακεδονικός), mazedonisch, in od. aus Mazedonien, legiones, Cic.: praeda, Liv.: montes, Liv.: petroselinum (s. d.), Marc. Emp.: dah. Macedonicus, der »Mazedonier«, ein Beiname des Q. Cäcilius Me-————tellus, der Mazedonien zu einer röm. Provinz machte, Vell. u.a. – 3) Macedoniēnsis, e, mazedonisch, vir, Plaut. Pseud. 1041. – 4) Macedonius, a, um, (Μακεδόνιος), mazedonisch, miles, Plaut. Pseud. 51. 346. 616. 1090. 1152 (vgl. Löwe Coniect. p. 152): sarissa, Ov. met. 12, 466 (wo des Verses wegen Măcēdŏnĭa gemessen).————————2. Macedo, onis, m., Name eines Wucherers Ulp. dig. 14, 6, 1 in. – Dav. Macedoniānus, a, um, macedonianisch, senatus consultum, wider den Wucherer Macedo, daß einer, der jungen Leuten Geld geliehen habe, nach ihrer Väter Tode nicht klagen dürfe, Ulp. dig. 14, 6, 1.
См. также в других словарях:
Macedonia naming dispute — Macedonia (region) Macedonia (Greece) … Wikipedia
Macedonia — Macedonia (region) (approximate extent) Republic of Macedonia … Wikipedia
Macedonia — puede referirse a alguno de los siguientes términos: Terminología Terminología de Macedonia, explicación de la aplicación del nombre y de la disputa por éste entre Grecia y la República de Macedonia. Lugares Balcanes (Europa) Región de Macedonia … Wikipedia Español
Macedonia, The Former Yugoslav Republic Of — Introduction Macedonia, The Former Yugoslav Republic of Background: International recognition of The Former Yugoslav Republic of Macedonia s (F.Y.R.O.M.) independence from Yugoslavia in 1991 was delayed by Greece s objection to the new state s… … Universalium
Macedonia — ist der Name von Macedonia (Provinz), Provinz des römischen Reiches, siehe hierzu Makedonien bzw. Römische Provinz Macedonia (Ohio), Stadt im Bundesstaat Ohio in den USA, Macedonia (Iowa), Stadt im Bundesstaat Iowa in den USA, Macedonia (Alabama) … Deutsch Wikipedia
Macedonia (Ohio) — Macedonia … Deutsch Wikipedia
Macedonia (Iowa) — Macedonia Ciudad de los Estados Unidos … Wikipedia Español
Macedonia (Ohio) — Macedonia Ciudad de los Estados Unidos … Wikipedia Español
Macedonia — Macedonia, OH U.S. city in Ohio Population (2000): 9224 Housing Units (2000): 3359 Land area (2000): 9.675574 sq. miles (25.059621 sq. km) Water area (2000): 0.037629 sq. miles (0.097458 sq. km) Total area (2000): 9.713203 sq. miles (25.157079 sq … StarDict's U.S. Gazetteer Places
Macedonia oriental y Tracia — Saltar a navegación, búsqueda El mapa muestra la ubicación de la peripheries en Grecia. Macedonia Oriental y Tracia ( Macedonia Griega y Griega Tracia) Para otros usos de este término, véase Macedonia. Macedonia Oriental y Tracia es una de las 13 … Wikipedia Español
Macedonia (Illinois) — Macedonia Villa de los Estados Unidos … Wikipedia Español